To explore the galaxy

In de laatste blogfile had ik al verteld dat Rachel, Ramon en ik naar een sterren kijkavond zijn geweest. Nou, ik heb de astronomie koors te pakken, en kon het dus niet hebben dat ik zelf nog nooit iets anders dan de maan heb gezien met mijn eigen sterrenkijker.

Het was even wachten op een heldere avond, want dat kijkt namelijk een stuk makkelijker. Ik had nog ergens een sterrenkaart programma op de computer van mijn werk, dus die had ik nogeven thuis ge-installeerd. Na een paar dagen wachten was het eindelijk zover. De planeet Saturnus was precies vanaf ons balkon te zien. Dat kwam goed uit, want die wilde ik ook graag zien omdat ik, op de kijkavond, daarvan zo onder de indruk was.

Het lijkt toch niet zo moeilijk om een object met een diameter van 120.000 kilometer op te zoeken. Maar daarin tegen... Het object staat wel op ongeveer een miljard kilometer hiervan daan. Mijn sterrenkijker is een van de goedkopere versies. Er zitten geen automatische zoek functies op of zoiets. Nee, je mag zelf mikken op het object. Er zit wel een zoek kijkertje bij, maar dat geeft helemaal geen garanties dat je makkelijk prijs hebt. Het was even pielen, maar het is me uiteinderlijk toch gelukt om de planeet met mijn eigen sterrenkijker te zien. Het was maar een klein bolletje met een ringetje erom heen, maar ik was als een kind zo blij.

Kijk, dat vraagt om meer. De planeet Venus is de laatste tijd ook goed te zien. Echter heb ik een probleem. De planeet staat, als de zon ondergaat, aan de westelijke hemel. Ik kan helaas niet door mijn muur heen kijken, want het balkon staat namelijk op het zuid-oosten gericht. Dat moet ik met mijn kijker naar een open plek toe gaan, en daar ben ik nog niet aan toe gekomen. Op het internet heb ik wel van alles uitgezocht. De wikipedia sites zijn echt fantastisch om informatie te vinden. Ik heb ook gelezen dat je zelfs met een verrekijker een aantal manen van Jupiter kan bekijken.. Dus dat ga ik ook nog eens proberen. Echter komt de planeet om een uur of 4 in de ochtend pas op.. Ja, het is leuk, maar er zijn grenzen natuurlijk. Komt vast een keertje goed.

Mazzel

Sterren dansen ...... in de lucht

Van de week las Rachel in de krant dat er deze week een maans verduistering zou plaats vinden. Er werd ook verteld dat er een 'Noordhollandse sterrenkundige organisatie stichting' (indrukwekkende naam) een kijkavond zou houden in Hoorn, om dit fenomeen te bezichtigen. Nou, Rachel en ik vonden dat wel interesant om een keer mee te maken.

Het werd nogeven spannend of de kijkavond wel door zou gaan. Het regende s'avonds namelijk eventjes behoorlijk, terwijl het overdag juist lekker weer was geweest. Ramon smste dat hij ook wel naar de maans verduistering wilde gaan kijken, dus hadden we overlegd dat we daar nogwel even over zouden bellen als het zover was..... Gelukkig werd het tegen een uur of 8 toch langzamerhand weer wat helderder, en konden we het maantje gewoon weer zien. De kijkavond ging dus gelukkig gewoon door. We hebben Ramon gebeld en verteld over de kijkavond van de stichting, en ook hij vond dat een leuk idee om een keer mee te maken.

Om half twaalf hadden we op het schoolplein van de Copernicus afgesproken, want daar stonden de telescopen opgesteld. Het was niet echt druk, maar dat heeft ook zo zijn voordelen. Dan hebben de experts meer tijd om dingen persoonlijk uit te leggen. Een man was met zijn telescoop naar Saturnus aan het kijken. En de bezoekers konden een voor een ook eventjes naar dit schouwspel kijken. Toen ik de planeet bekeek, besefte ik dat dit de eerste keer was dat ik deze planeet echt zelf gezien heb.. Ik wist van tv en het internet wel hoe hij eruit zag, maar ik had er nog nooit via een telescoop naar gekeken. Het mag duidelijk zijn dat het een indrukwekkende ervaring was. Ik heb zelf trouwens wel een sterrenkijker, maar meer dan de maan heb ik daar niet mee kunnen zien. Het is namelijk veel moeilijker dan dat het lijkt om eventjes een ster of planeet op te zoeken. Zeg maar gerust dat me dat dus nooit gelukt is. Maar nu dat ik Saturnus in het echt heb gezien ga ik het toch wel weer eens proberen.

Tegen twaalf uur was de maan helemaal verduisterd, en kwam de rode gloed helemaal tot zijn recht. Niet lang daarna werd het trouwens weer bewolkt en begon het behoorlijk te regenen. Rachel en ik kwamen dus nog verzopen thuis ook. Maar, wel met een behoorlijke leuke vervaring rijker..

Mazzel