Supermaan

Afgelopen zaterdag de 19de maart gaat de geschiedenis in als ‘Supermaan opkomst’ dag. Een astronomisch voorval waar ik aanvankelijk zelf ook nog nooit van gehoord had. Het schijnt namelijk zo te zijn dat eens in de 17 jaar de maan dan vol is EN tegelijkertijd het dichts bij de aarde staat. De maan draait namelijk geen perfect rondje om de aarde. Nee die baan is vrij elliptisch, waardoor zijn afstand tot de aarde verschilt van 355.000 km (dichts bij dus) tot zo’n 410.000 kilometer.

Afgelopen vrijdag las ik dat op NU.NL en kon het natuurlijk niet laten door dit aan Rachel te vertellen. Het was een afwachten of het helder zou blijven natuurlijk, maar gelukkig was dit het geval. Ik had voor de zekerheid mijn Skyglobe programma erbij gepakt en die bevestigde dat de maan om 19:00 zou opkomen. Ik was bang dat het dan nog even te vroeg was en ik wilde niet dat Rachel en ik ons een breuk moesten wachten voordat we wat maanlicht te zien kregen. Dus vertrokken we om ongeveer half acht richting het Juliana park bij het IJsselmeer. Mijn voorspelling klopte niet , want tijdens de rit naar het park, scheen er al een enorme disk licht de auto binnen. Dat was al mega mooi om te zien natuurlijk, maar in het park konden we dit fenomeen natuurlijk nog mooier bekijken. Het was niet zo koud omdat er weinig wind was, zodoende hebben we een flinke tijd kunnen genieten voordat we zelf besloten om maar weer naar huis te gaan.

We hebben zelf ook foto’s gemaakt, maar ik vond op NU.NL toch eigenlijk wel een mooiere. Vandaar dat ik die op deze blog plaats.

Mazzel

Tien jarig feestje

Afgelopen vrijdag werd ik door Rachel keurig naar mijn werk gebracht en ook weer opgehaald. Niet dat er problemen met de Knight waren, nee, die doet het nog steeds prima. Nee, in de vroege avond zouden we namelijk naar Zaandam gaan omdat Rachels werk tien jaar bestaat en daarom waren wij uitgenodigd voor een feestje.

Om niet met dubbele auto’s en dergelijke te zitten, offerde Rachel zichzelf op om te rijden. Om half vijf was ze al bij mij op het werk, en zodoende heeft ze ook even kunnen zien hoe dat allemaal in zijn werk gaat. Ik ging dus even een half uurtje eerder weg, maar dat is helemaal geen probleem. Het woord Pauze, komt namelijk bij ons nog maar sporadisch voor. Meestal hebben we die dus nooit….. Eenmaal in zaandam aangekomen, moesten we het nog wel even zoeken. Rachels tommie gaf aan dat we ergens een steegje in moesten, maar aanvankelijk wilde we dat niet geloven. Tommie had toch gelijk, maar in het steegje zelf konden we de auto niet kwijt, zodat we die op een naar bij gelegen parkeerterrein hebben neergezet.

Toen we het gebouw binnenkwamen wandelen vroegen we ons al af hoe dat zou gaan. Het was namelijk niet zo extreem groot, maar er waren wel heel veel collega’s van Rachel inclusief partners uitgenodigd (ik was er per slot van rekening ook). Achter aan was er nog wel een zaaltje, maar die zat ook binnen notime helemaal vol. We voelde ons als een augurk in een potje opgesloten. De directeur deed zijn praatje en toen konden we ergens eten gaan halen. Maar omdat het zo druk was, duurde dit natuurlijk erg lang. Nadat we ergens ons bordje hadden leeggegeten gingen we weer terug naar de hoofdzaal. Het leek nu ineens wel een stuk rustiger. Veel mensen hadden het namelijk voor gezien gehouden, en daar kan ik eigenlijk wel een beetje inkomen. Die mensen hebben wel een prachtige show van twee standup comedians en een cabaretier gemist. Rachel en ik hebben ons rot gelachen en waren blij dat we het dus toch even vol gehouden hadden.

Het eten voor dit lach programma, was wel wat aan de magere kant, dus zijn we op de terugweg nog wel even langs de mac gereden. Om een uur of 11 in de avond is het daar trouwens heerlijk rustig. Nadat we de vette hap naar binnen hadden gewerkt, gingen we weer naar huis. Al met al hadden we een tevreden gevoel over deze avond…..

Mazzel

Kings Valley

Het was volgens mij op een vrije woensdag middag toen ik op de oude MSX computer voor het eerst het spelletje Kings Valley zag. Dat gebeurde toen nog met zo’n cassette speler en je moest ook nog een paar minuten wachten voordat je het spelletje geladen had. Al met al kon ik toen nog niet weten dat het een klassieker zou worden. Bij mijn klasgenootjes sloeg het spel destijds ook aan en ik kan me herinneren dat we in onze vrije schooltijd (als we mochten tekenen en zo), zelf levels bedachten en handmatig tekenden. We lieten dan op het einde van die tekenles aan elkaar zien wat voor level we zelf bedacht hadden. Een aantal jaren later bracht het software huis die het spel geschreven had (Konami) ook nog een 2de versie van het spel uit, en daarin kon je inderdaad ook zelf levels maken. Dit was voor die tijd vrij uniek trouwens. Ik kan me maar twee spellen van destijds herinneren die die optie had. Het spel ging trouwens over een mannetje die in de piramides opzoek was naar schatten. Het werd hem natuurlijk moeilijk gemaakt door rond lopende skeletten waarvan je aan de kleur kon zien hoe gevaarlijk (slim meer eigenlijk) ze waren. De blauwe was echt een etter kan ik je vertellen.

Laatst had ik weer een nostalgische bui en tegenwoordig betekend dit niet meer dat ik dan de MSX emulator erbij pak en de spelletjes zelf weer ga spelen. Nee, daar ben ik te lui voor geworden. Tegenwoordig pak je youtube erbij, want er is altijd wel een gek die een compleet spel op het internet heeft neergezet. Tot mijn verbazing kwam ik op Youtube een remake van het spel tegen. Een Arabisch softwarehuis had het spel namelijk nagemaakt en had het uitspelen daarvan op internet neergezet. Waarschijnlijk als promotie materiaal voor hun producten. Ze hadden gelukkig het spel niet 100 procent nagemaakt, want dan kan ik natuurlijk gewoon de emulator erbij pakken. Nee, ze hadden ook nog eens zelf nieuwe levels gemaakt en het mannetje had nu ook nog nieuwe opties. De achtergrond muziek was wel moderner geworden, maar de overige game geluiden waren van het origineel overgezet. Om niet met copyright problemen te komen zitten hadden ze zelfs het logo scherm van Konami software nagemaakt en omschreven dat die dus de eigenaar van het Kings Valley idee was. Bij het opstarten was duidelijk dat de makers van deze versie geen winst voor ogen hielden, want het was een soort evaluatie versie.

Ik vroeg me af waarom ze dan op Kings Valley waren gekomen, maar bedacht mezelf dat ik op een Wikipedia site had gelezen dat het MSX systeem destijds aardig liep in de Arabische landen. Het is alleen nooit echt een succes geworden omdat het systeem in Amerika en Engeland nooit populair is geweest. Maar in west europa, zuid Amerika, oost europa, Azië en dus ook in sommige Arabische landen dus wel. Waarschijnlijk heeft er een zo’n programmeur vroeger ook een MSX gehad en laadde hij ook op een vrije woensdag middag het spelletje, en was hij ook meteen verkocht. Ik heb natuurlijk deze versie meteen gedownload en ik je vertellen dat ik de “touch” nog steeds niet verloren heb. Het 13 levels tellende spel had ik namelijk in een middag uitgespeeld.

Of ik trouwens ooit de echte valley of de kings ga bezoeken in Egypte is nog maar de vraag. Ik heb dit jaren geleden een keertje met mijn vader afgesproken, maar dat is er tot op de dag van vandaag nooit van gekomen. En met de onrusten daar van vandaag de dag, kan het nog wel even duren ook.

Mazzel

Weer of geen weer

Ik had gister keurig op buienradar.nl gekeken voordat ik Ramon belde voor de wekelijkse wandeling. Deze gaf keurig aan dat de enorme bui , die over Nederland heen trok, om een uur of vijf wel zou zijn vertrokken. Om de buien wat extra tijd te geven hadden we om zes uur afgesproken, maar je raad het waarschijnlijk al.. Het regende toen nog steeds. En dat heeft het eigenlijk de gehele avond gedaan. Waarom nou? Kan je je afvragen. Nou, en dat gebeurd mij wel vaker, als ik buienradar erbij pak en de 2 uurs voorspelling aanklik, wordt er altijd opklaringen voorspeld. Maar in het echt, net voordat de regen wolk ons pittoreske Hoorn wil verlaten, gebeurd er altijd wel wat. Dan blijft ie op een of andere manier toch boven mijn hoofd hangen. Dit kan haast geen toeval meer zijn, want het gebeurd mij namelijk wel meer.

Hoe dan ook, het regende dus nog steeds en daarom raadde Rachel aan om gewoon de paraplu mee te nemen. Dat was een goed idee natuurlijk, daar zijn die dingen namelijk voor uitgevonden. Aangezien mijn fiets nog steeds last heeft van een leeg gelopen gevoel, moest ik zo ie zo lopend naar de stad toe. Ik vertrok daarom wat eerder natuurlijk, en was daarom precies om zes uur bij de veugele kien babyplus store. Deze naam hebben Ramon en ik zelf verzonnen. Het “veugele / kien “ gedeelte is de oude en nieuwe naam van de winkel die in de grote kerk in Hoorn zit, en de babyplus store zit er nog altijd boven in. Toen we wegliepen hoorde we de kerkklokken weer volop luiden terwijl het gebouw helemaal geen kerk functie meer heeft. Ik kan het dan nooit laten door te zeggen “Je zal er maar wonen.”, waarop Ramon dan standaard altijd antwoord :”Dat weet je als je daar gaat wonen..” En daar heeft hij natuurlijk ook weer gelijk in.

De wandeling ging dus als vanouds van start al zullen we nog wel een paar weekjes moeten wachten voordat de beste ijswinkel van Hoorn weer opengaat. Zolang dat niet het geval is, lopen we meteen richting de dijk en nemen dan onze standaard route. Het gesprek ging gister o.a. over de film waar we met zijn drieën naar toe waren geweest. Ook de aanstaande verkiezingen van 2 maart kwamen natuurlijk aan bod en voor de rest hebben we het over koetjes en kalfjes gehad.

Aan het einde van de wandeling hebben we nog even een spel element ingebakken. Dan moeten we namelijk omstebeurt nog even een leuke reclame opnoemen die we gezien (of onthouden) hebben. De enige voorwaarde aan dit spel is , dat de reclame maar 1 keer genoemd mag worden, en dat hij grappig moet zijn. Daarna staat er altijd nog een vaste taak op het programma en dat is het bezoeken van Snackbar Judith. Het meisje die daar achter de toonbank staat, kent ons ondertussen wel, dus pakt, zonder dat wij daar opdracht voor geven, de AA drinks erbij die Ramon en ik toch altijd bestellen. Na het eten lopen we meestal weer naar de fietsen en dan is de wekelijkse wandeling weer voorbij. Al met al houden we deze traditie al een slordige 15 jaar vol en ik hoop dat het nog heel lang zo door blijft gaan.

Mazzel

Dromen uitlegger gevraagd

Der zijn mensen die beweren dat je dromen je wat proberen te vertellen. Dat ergens je bewustzijn je een waarschuwing of zelfs Hinds probeert te geven hoe je je leven moet leven, of wat je dwars zit. Voor diegene die denken dat dit echt waar is, wil ik de volgende droom even voorleggen die ik afgelopen nacht namelijk had.

Ik was in deze droom namelijk samen met Rachel in een compleet onbekend huis. Nouja, helemaal onbekend was hij niet, want de achterkant van het huis had erg veel weg van mijn ouderlijk huis waar ik vroeger woonde. Ik was erg opgewonden, want ik wist dat ik weer de 1000 meter prestatie tocht in het IJsselmeer ging zwemmen. Rachel opperde nog dat dit erg vreemd was, want het is per slot van rekening nog maar februari. Ik vond dat trouwens ook wel vreemd, maar vond het ook wel weer stoer dat ik dit zomaar aan durfde. Ik deed de voordeur open en zag onze (echte) buurman (van hier op de hoek) met zijn kinderen voorbij wandelen. Met en flinke grijns vertelde ik dat ik dus zo stoer was om in februari de prestatie tocht te gaan zwemmen, waarop hij doodleuk zei dat zijn zoontje van 8 dat ook ging doen. Toen ik dat hoorde, dacht ik dat het wel eens de normaalste zaak van de wereld kon zijn. Wat natuurlijk raar is, ik had al moeten beseffen dat het een droom was, maar dat gebeurd eigenlijk maar zelden. Ik zat zo met hem te praten en zei op een gegeven ogenblik dat we haast moesten maken, want het IJsselmeer ligt nou niet bepaald om de hoek. Maar de buurman verbeterde me al snel, want hij vertelde dat die namelijk achter het huis lag. Samen liepen we door de huiskamer naar de achterkant van het huis waarbij ik zweerde dat de enorme wateroppervlakte eerst toch wel degelijk een simpel slootje was. Maar nee hoor, nu was het een compleet meer, en we konden de start/finish van de zwemrace duidelijk vanuit de achtertuin zien. Er kwam op dat moment nog meer bezoekers langs die de zwemmers wilde aanmoedigen en toen werd ik wakker.

Eenmaal weer compleet bij kennis, was ik verbaast over de inhoud van deze droom. Ik besefte me dat ik soms vreemde dromen heb, maar zo bont heb ik het maar zelden gemaakt.

Mazzel

Het eerste helpdesk verslag van 2011

Het jaar 2011 is al weer zes weken oud (we zitten nu in week zeven), en de rust is nog steeds niet weder gekeerd op de helpdesk. Sterker nog, na zes en een halve week zitten wij op de helpdesk nog steeds ver boven het schema wat naar gemiddeld 100 storingen per week lijd. Dat is in het (bijna) tien jarig bestaan van het openstaande punten programma, nog nooit geregistreerd. Als het deze week zo door gaat hebben we aan het einde van deze donderdag de 700 punten grens al bereikt. Het is niet geheel ondenkbaar dat straks na 10 weken we ook de eerste 1000 storingen van het jaar hebben gehad. Maar of dat ook zal gebeuren moet natuurlijk de toekomst nog uitwijzen.

Naast dat de helpdesk dus op volle toeren draait, gebeurd dit ook in de buitendienst. Tot overmaat van ramp, lijkt het wel alsof onze verkopers het niet verder weg hebben kunnen vinden voor ons. Laatst zat ik in Hardenberg. In week negen hebben we twee klussen in zuid Limburg, en ergens in de nabije toekomst moeten we ook naar een van de Zeeuwse eilanden. De andere Jeroen moet dan op de helpdesk alle zeilen bij houden om het fort te verdedigen.

Ook met de programmeer klussen is het de laatste tijd erg druk. Het grote project van de supermarkt keten die mijn presets programma gaan gebruiken ligt nu even stil. Er zijn vijf test filialen geïnstalleerd die het programma nu in de praktijk uit proberen en daaruit zal vast nog wel wat puntjes naar boven komen. Nu dat dit grote project even stil ligt, ga ik met de overige projecten verder die natuurlijk op hun beurt moesten wachten. Zo zijn er ondertussen ook al vijf tankstations langs de Nederlandse snelwegen voorzien van mijn warme broodjes programma (het Borgings programma). Aanstaande vrijdag zal overigens nummer zes volgen. Ik weet trouwens niet hoeveel het er in totaal zullen worden, maar het gaat nog wel even door heb ik begrepen. Ook die firma (overkoepelende organisatie) wil nog aanpassingen hebben maar ze zijn nog even aan het nadenken wat zo zoal aangepast willen zien. De 1.1 update heeft wel een enorme gave tool die de klant perse wilde hebben. De gegevens die in die (tot nu toe) vijf filialen elke dag worden aangeslagen, worden automatisch ge-emaild naar het hoofdkantoor (in excel formaat) . Om te kijken of dit systeem een beetje goed werkt, heb ik mezelf in de CC gezet. Elke dag word ik overspoeld met mailjes waarin duidelijk kan worden opgemaakt welke snelweg het drukst bereden wordt. Tot nu toe is dat overigens nog steeds het eerste filiaal die langs de A4 ligt. De “Grote baas” krijgt dus vanzelf alle gegevens in zijn email box en kan precies zien hoeveel broodjes er gemaakt worden en hoeveel er uiteindelijk in de prullenbak verdwijnen.

Al met al is het dus erg druk op de helpdesk, maar het is ook nog steeds erg leuk om te doen.

Mazzel

Een van alles weekendje

Rachel en ik hebben een druk weekeinde achter de rug. Rachel nog drukker dan ik trouwens, omdat ze met Expreszo op zaterdag avond een film avond had. Dan huren ze diverse films en gaan bij een van de leden thuis tot een uur of vijf in de ochtend films kijken. Ik zelf maakte het niet zo laat. Ik had wel met Ramon afgesproken om de zondagse wandeling naar zaterdag avond te verplaatsen. Daarna hebben we in een eettentje een enorm broodje donner naar binnen gewerkt. We waren daar sinds de overwinning op de gele kanaries niet meer geweest, en daarom hadden we het natuurlijk lange tijd over het WK van de vorige zomer. Daarna ging ik weer naar huis terug en heb het dus niet laat gemaakt.

De volgende ochtend heb ik mijn moeder en Bram opgehaald om naar de achterhoek te gaan. Vrijdag was mijn zus namelijk jarig, en die vierde het in het weekend. Nadat ik ze had opgehaald gingen we eerst richting Amsterdam om daar Rachel op te pikken. Ondanks dat ik al een keer eerder op het adres in Amsterdam was geweest (ik heb Rachels Expreszo genootje geholpen met verhuizen), had ik toch maar even de Tom Tom meegenomen. Daarna ging de reis verder richting de achterhoek. Fleur wordt trouwens al een grote meid en Menno lacht constant naar je. Al met al leuk om ze weer te zien natuurlijk. Na dat de meeste visite weer was vertrokken heb ik mezelf nog even nuttig gemaakt met dat waar ik natuurlijk goed in ben.. (nou ja.. zeg ik over mezelf).. namelijk computers. Mijn zus wilde dat ik een programma van de ene computer over wilde zetten op haar laptop. Tot mijn verbazing kwam ik er achter dat het programma in Foxpro was geschreven, en tja… daar weet ik wel het een en ander over. Het overzetten was daarom niet moeilijk, al kon het programma op de laptop geen gegevens verzenden, dus daar moet ze zelf nog even de helpdesk voor bellen.

Na het eten, waarbij Fleur trouwens gezellig bij mij op schoot kwam zitten, zijn we weer richting huis gegaan. De dag was weer voorbij gevlogen en het is toch 150 kilometer rijden voordat we weer thuis zijn. We hadden bij mijn zus al pizza gegeten , zodat we geen mac hoefde te overvallen. Al met al dus een leuk weekend.

Mazzel.

Ben en Dean

Je moet als Nederlander de afgelopen tijd zowat wel onder een steen hebben geleefd als je de broertjes Saunders uit Hoorn NIET kent. Ben won namelijk de talentenjacht show op RTL4 wat de Voice of Holland heet, en de dag erna won zijn broer Dean de SBS6 versie wat Popstars heet.

Ik moet overigens toegeven dat ik beide shows niet echt gevolgd heb. Via mijn moeder werd ik wel op de hoogte gehouden en zodoende wist ik van de broers af. De avond dat de finale van The voice of Holland werd uitgezonden, was ik bij mijn moeder en zag ik Ben de sterren van de hemel zingen. De finale van Popstars heb ik niet gezien omdat Rachel toen moest rechteren bij een thuiswedstrijd van Expreszo, en daar MOETEN Ramon en ik natuurlijk bij zijn. Ik heb trouwens twee welgemikte sponzen in haar gezicht weten te gooien. (niet denken dat ik haar mishandel hoor, dat is de bedoeling als zij Rechter is bij een teathersport wedstrijd). De volgende ochtend las ik op het internet dat Dean dus ook de finale had geworden. En, dat de beide broers dinsdag in hun stad (Hoorn dus) zouden worden gehuldigd.

Kijk, daar moesten Rachel en ik (als echte Horinezen) natuurlijk bij zijn. Bovendien was het nog dichtbij ook, want de huldiging werd op een grote parkeerplaats gehouden wat voor ons ongeveer vijf minuutjes lopen is. We waren nog maar net onderweg toen we het overweldigende gedreun van de mega grote speakers al konden horen. Via het terrein waar vroeger de Prisma scholengemeenschap stond (waar ik nog op gezeten heb), kon je zo op de parkeerplaats komen. Rachel en ik kwamen toevallig gelijk aan met de taxi waarin de complete familie Saunders zat. Ineens waren we omsingeld met politie (op fietsen) en complete camera ploegen. Het moest wel zo zijn dat ook wij zijn opgenomen, maar hebben ons zelf op internet niet terug kunnen vinden (youtube of uitzending gemist). De broers werden met een donderend applaus verwelkomt en hebben natuurlijk ook nog hun nieuwste singel gezongen. De burgemeester was natuurlijk vol lof over deze nieuwe Hoornse helden en gaf ze natuurlijk ook kado’s voor hun prestaties. Het schema van de broers was overigens erg krap, zodat ze maar een half uurtje op het podium waren. Al met al een leuke ervaring voor Rachel en mij om deze nieuwe bekende Nederlanders eens in actie hebben gezien.

Mazzel

Gedeeltelijke zonsverduistering

Dit jaar begon voor de astronomie liefhebber meteen goed. Op vier januari was er in Nederland namelijk een gedeeltelijke zonsverduistering te zien. Aanvankelijk werd gezegd dat de bewolking waarschijnlijk roet in het eten zou gooien, maar toch was het spektakel voor vele plaatsen in het land goed te volgen.

Ikzelf was in die ochtend op weg naar een klant en bemerkte dat naarmate ik verder naar het zuiden afzakte, de bewolking ook minder begon te worden. Ik zag het mooie zonnetje af en toe tussen de bewolking doorkomen en hoorde de nieuwslezer op de radio zeggen dat het spektakel dus toch goed te volgen was. Zelf kon ik het natuurlijk niet goed zien, want al autorijdend is het nou niet echt verstandig om naar de zon gaan zitten te kijken. Dan krijg je namelijk van die zwarte vlekken te zien en dat bevorderd het rijgedrag niet echt zeg maar. Ik kon het toch niet laten om een keer een glimp proberen op te vangen en kreeg dus inderdaad een zwarte vlekken regen te zien… Oeps, niet meer doen dus, bedacht ik mezelf en ben toen door gereden naar de klant.

Eenmaal terug op de zaak heb ik op het internet even mooie plaatjes gezocht van de zonsverduistering en vond de onderstaande wel een van de mooiste. En deze staat nu als achtergrond bij ons op de computer.

Mazzel

Rectificatie

Laatst zaten Rachel en ik naar het journaal te kijken en hoorde toen dat Arnold Schwarzenegger gouverneur af was. Er werd even verteld hoe hij het gedaan had in al die jaren, en dat hij de staat met een enorme schuld achterlaat. Dit niet alleen omdat hij het fout gedaan zou hebben, maar ook omdat de economische crisis zijn staat hard getroffen had. Dit alles vond ik niet zo heel erg boeiend, totdat de verslaggever ineens vertelde dat Arnold zich wel sterk gemaakt had voor het homo huwelijk in Californie.

Verbaast keek ik op. Ik had namelijk ooit in mijn weblog over Piep You gezegd dat ik het vreselijk vond dat mijn oude held uit de jaren 90 niet voor de mensenrechten was opgekomen. Wat blijkt nu… dat heeft hij dus wel degelijk gedaan. “Jeroen toch”.. dacht ik in mezelf, “Ga je schamen, je hebt niet eens uitgezocht op het internet of Arnold wel of niet zich met de zaak had bemoeid. Je hebt gewoon een onbevestigde conclusie getrokken”….

En dit moet natuurlijk rechtgezet worden. Hierbij bied ik onmiddellijk mijn oprechte excuses aan meneer Arnold. Ik heb onterecht conclusies getrokken en dat had ik NIET mogen doen zonder na te gaan of ze wel klopte. Daarom krijgt Arnold van mij weer de helden status en om het helemaal goed te maken laat ik even een linkje achter uit de Turminator 2 film (duurt maar 2 minuutjes). Voor diegene die deze blog leest en op het linkje hieronder klikt wil ik het volgende zeggen. Je moet je even indenken dat je nu geen Turminator machine ziet die met een enorme machine geweer de politie onder vuur neemt. Nee, als je straks het filmpje bekijkt, wil ik dat je probeert in te denken dat je Gouverneur Arnold ziet die tegen over een overweldigende menigte discriminerende boeven staat.

Mazzel.
http://www.youtube.com/watch?v=8RbL4PwTDsQ

Het 424 .... nummer

Het jaar 2010 is natuurlijk voorbij gevlogen en dan kijk ik altijd nog even terug hoe het op de helpdesk is vergaan. 2010 zal niet de boeken ingaan als het drukste jaar op de helpdesk. Die titel blijft voorlopig dus nog even in handen van het jaar 2009. Dit kwam eigenlijk omdat het in de zomer een stuk rustiger was. Bij de laatste drie maanden van 2010 vond er wel een enorme inhaalrace plaats, maar dat was niet genoeg voor de ´titel´ (als je van en titel kan spreken natuurlijk). En dan is het weer januari , en dat is de maand van de jaarafsluitingen. Klanten die facturatie programma’s van ons hebben, willen dan het vorige jaar keurig afsluiten en pakbon en factuurnummers opnieuw instellen. Dit is niet een lastig klusje hoor. We nemen met Crossloop of Teamviewer dan hun pc over en stellen het facturatie programma dan zo in als zij dat willen.

Het inbellen op de pc van klanten gebeurd dus tegenwoordig via het internet. Maar in een hoekje van mijn bureau staat nog een oud Windows 98 computertje waarmee ook nog via de analoge modem kan worden ingebeld. Tegenwoordig wordt die computer bijna nooit meer gebruikt. Een collega van me zei een paar maanden geleden dat het tijd werd dat dit oude apparaat maar eens ‘opgeruimd’ moest worden. Ik vertelde hem dat dit nog niet kon omdat het theoretisch nog steeds mogelijk is dat er klanten op deze oude manier support van ons nodig hebben. “ wanneer dan ? “ vroeg hij mij, en daar kon ik eigenlijk geen antwoord op geven. Dat was al te lang terug. Toch besloot ik (het is ten slotte mij oude pctje), dat ie mocht blijven. En maar goed ook, want van de week had ik een klant aan de lijn die hulp bij de jaarafsluiting wilde hebben. Ik vroeg of hij wilde inbellen via Crossloop of Teamviewer. “ Via Pcanywhere? ” (met de nadruk op de vraagteken), antwoordde de klant. “ O, ja natuurlijk, dat kan ook nog”, antwoordde ik hem. Ik moest het oude computertje letterlijk uitgraven omdat ik bergen van documentatie ervoor had neergelegd. Het pctje starte nog steeds gewoon op. Ik moest even kijken hoe het oude Pcanywere ook al weer werkte, maar kon dat toch nog gewoon achterhalen. Ik had nog wel even een binnenpretje toen ik het telefoonnummer aan de klant doorgaf die zijn modem moest bellen. Ooit had ik de grap gemaakt met collega Jeroen dat we dit telefoon nummer waarschijnlijk nooit zouden vergeten. We fantaseerde toen dat we samen in een bejaardentehuis zaten en een bezoekje van een knappe verpleegster kreeg. Wij, dan ondertussen zo dement als een deur, antwoordde of op de vraag of we onze medicijnen wel hadden ingenomen : “ Bel maar effies in meissie.. het nummer is 424….”(zal het nummer op internet maar niet helemaal noemen). Terug denkend op die grap kon ik dus concluderen dat ik het nummer nog steeds uit mijn hoofd ken. Maar Jeroen en ik zijn natuurlijk nog lang niet bejaard…. Wie weet vergeten we het nummer ooit nog eens.

Mazzel

Kerst tradities

De kerstdagen zijn dit jaar weer voorbij gevlogen. En dat kan natuurlijk alleen maar betekenen dat Rachel en ik het naar onze zin hebben gehad. Op eerste kerstdag waren we bij haar ouders en hebben we naast lekker kletsen ook meegezongen met de top 2000 op radio 2. In de avond zijn we wezen gourmetten bij mijn tante. En tweede kerstdag zijn we wezen brunchen bij mijn moeder en Bram. En dan was het ook zo weer maandag, en kon Jeroentje gewoon weer op zijn werk verschijnen. In de pauze heb ik toch nog even op “kerst wiki” gegoogled omdat ik op een weblog van een bekende van mij las dat kerst vooral een feest van tradities is. Ondanks dat ik in het algemeen wel weet wat die tradities inhouden, lukte het wikipedia mij toch weer te verrassen met interessante weetjes.

Zo blijkt dat de Romeinse keizer Constantijn de grote ervoor gezorgd te hebben dat eerste kerstdag op de 25ste december wordt gevierd. Hij was een van de eerste Christelijke keizers die ze in Rome gekend hebben. Het Romeinse rijk was al eeuwen lang een mengelmoes van verschillende religieuze/mythologische stromingen die dan ook eigenschappen van elkaar gingen overnemen. De 25ste december was namelijk altijd al een belangrijke datum omdat destijds de zonnegod Sol Invictus werd geëerd. Ook zou volgens Wikipedia het Christendom diverse vergaande overeenkomsten met het Romeinse Mithraïsme hebben.


De kerstman (even heel wat anders, maar het heeft wel met kerst te maken) heeft een wat meer Nederlandse voorgeschiedenis. Santa Claus is namelijk een Amerikaanse verbastering van het Nederlandse Sinterklaas. De Nederlanders brachten de traditie van Sinterklaas mee naar Nieuw Amsterdam wat dus later New York werd. Via de Amerikanen is Sinterklaas in de loop der jaren in de kerstman veranderd, en die “gemuteerde” traditie kwam uiteindelijk weer terug naar Europa.

De kerst wikipedia site lag ook uit waar onze gewoonte vandaan komt om tijdens kerst een boom in huis te halen. Deze traditie stamt zelfs nog van voordat in het Romeinse rijk het Christelijke geloof als staatsreligie werd ingevoerd. Het schijnt een oud Germaanse traditie te zijn die rond streeks de 21ste december (Midwinterdag of te wel de kortste dag van het jaar) werd gevierd. Het feest zou joelfeesten heten en wat interessant is dat men in Scandinavië kerstmis nog steeds zo noemt. Met de lichtjes in de bomen zouden ze het boze verjagen en het licht van de komende lente begroeten. Maar het meest interessante aan deze kerstboom traditie vond ik wel dat toen het Christelijk geloof uiteindelijk heer een meester werd in het Romeinse rijk, de bisschoppen de kerstboom verboden omdat het ze teveel aan hun heidense verleden zou doen herinneren. Pas dertien eeuwen later stond er een kerkelijk leider op die Luthor heette en die sloeg om als een blad aan een boom (hahaha). Hij vond dat de kerstboom hem juist symbolisch aan de geboorte van Jezus deed denken. Langzamerhand kwamen er met kerst ook kerstbomen in de kerken te staan, en later dus ook in de huizen van de mensen zelf. Toen ik dit verhaal zo las, was ik wel even mega trots op mijn boompje. Toen ik thuis kwam van mijn werk, keek ik de kerstboom even aan en had ontzag dat hij dertien eeuwen onderdrukking heeft weten te overleven.. “Respect man” zei ik tegen het plastieken exemplaar die natuurlijk helemaal niets terug zei.

Mazzel.

Rachels eerste jaars eind opdracht

Vorige week ben ik naar twee optredens van Rachel geweest. De dinsdag zong ze de sterren van de hemel bij een kerstconcert en zaterdag had ze een eindejaar opdracht voor haar opleiding acteren. Ze speelde toen mee in een toneelstuk.

Zaterdag werd ik door mijn vader en zijn vrouw Anne met de camper opgehaald om naar het toneelstuk te gaan. Ze hebben geen auto meer, omdat ze toch europa afreizen met die camper. Het was een heel avontuur om van Hoorn naar Alkmaar te rijden door al die sneeuw, maar gelukkig ging dat allemaal goed. We hadden voor de tocht door het witte Noord Hollandse landschap veel extra tijd ingepland , maar dat bleek dus achteraf helemaal niet nodig te zijn. Daarom waren we ongeveer een uur te vroeg. Die extra tijd hebben we daarom in de Mediamarkt doorgebracht. Je weet wel, die firma met die vreselijk tv reclame. Maar ze verkopen wel prachtige spullen…

Ik hield de tijd goed in de gaten en zodoende waren we om half vier in het pand waar Rachel haar performance moest laten zien. We werden na een tijdje wachten, door een leraar van haar opgeroepen en moesten toen naar een zaaltje toe lopen die zich op de eerste verdieping bevond. Bij het naar binnenlopen zagen we meteen het achttal zitten inclusief Rachel natuurlijk. Ze leken allemaal niet erg zenuwachtig maar dat komt vast omdat ze het twee keer achter elkaar moesten spelen, en wij bij de tweede run aanwezig waren. Het verhaal ging over een mooi meisje die twee nogal onaardige zussen had, maar wel heel goed kon opschieten met haar vader. En met die vader gebeurde wat, waardoor ze uiteindelijk het oudelijk huis moest verlaten. Ik zal niet te veel ingaan op het verhaal, maar het mag duidelijk zijn dat Rachel haar rol goed speelde. Af en toe was zij namelijk het meisje (de rollen roleerde namelijk tussen de aanwezige acteurs) en volgens mij had ze dat prima gedaan.

Na het optreden konden we Rachel nog even spreken natuurlijk, maar zij bleef achter in Alkmaar omdat ze met de groep nog ging uiteten. Ik zelf ging met de camper weer terug naar Hoorn, al nadenkend over het stuk natuurlijk (en over die mooie laptops bij de mediamarkt).

Mazzel.

Het dorp deel twee

Vorig jaar zijn Rachel en ik begonnen met de “bouw” van ons kerstdorpje. Daar heb ik vorig jaar december ook een weblog over geschreven. Toen had ik al verteld dat het de bedoeling is dat het dorpje elk jaar zouden uitbreiden, zodat we over een aantal jaar een enorm dorp hebben.

Afgelopen zaterdag vonden we dat het tijd was om de kerstboom op te zetten en een bezoekje aan het tuincentrum te brengen. Vorig jaar hebben we daar ons ogen uitgekeken en kwamen we ook op het idee om zelf een dorpje te gaan bouwen. Ook dit jaar zag het er weer allemaal prachtig uit en zagen we genoeg mogelijkheden om ons dorp mee uit te breiden. In totaal hebben we drie nieuwe “items” aangeschaft. Item nummer een is een kroeg. Want wat moet een dorp zonder kroeg? Het tweede item was een groente stalletje. Hierin kun je nog batterijen doen ook, zodat hij nog licht geeft ook. En tot slot hebben we een nieuwe bewoner voor ons dorp aangeschaft. Het gaat om een muzikant. Nadat we het huiskamer helemaal hadden voorzien van kerst versiering heeft Rachel ook het dorpje weer opgebouwd. En uiteraard laat ik daar een foto van zien.

Mazzel

Here today

Het is vandaag precies 30 jaar geleden dat John Lennon werd vermoord. Omdat ik toch wel een vrij aardig grote fan van hem ben, moet ik daar natuurlijk even aandacht aan besteden.

Over het uiteenvallen van de Beatles tien jaar voor de moord op Lennon gaan meerdere theorieën. De meeste mensen beweren dat de invloed van Yoko Ono de hechte groep uiteen heeft laten vallen, maar er wordt ook vaak gezegd dat het berg afwaarts ging toen hun manager kwam te overlijden. De groep zat toen ineens zonder captain, en John zou vinden dat Paul te veel de baas probeerde te spelen. Na het uiteenvallen nam John Paul ook wel eens op de hak en schreef zelfs een zeer negatief liedje over hem die nog uitkwam op een plaat ook. Paul daarin tegen heb ik hier nooit op kunnen betrappen. Toen John eenmaal kwam te overlijden, schreef hij zelfs een schitterend eerbetoon aan zijn oude vriend. En die eerbetoon kan eigenlijk op zo’n dag als vandaag niet ontbreken. Klik daarom op de volgende link en geniet, want het is namelijk een prachtnummer. http://www.youtube.com/watch?v=yY09Wa7z_38

Mazzel

Wat is waar?

Jaren geleden had Henk Westbroek op radio 3FM een programma wat “Denk Aan Henk” heette. Daar luisterde ik trouwens jaren lang als trouwe fan naar. Een onderdeel van dit programma was de quiz “Wat is waar?”, waarbij de luisteraar allemaal leuke prijzen kon winnen. Dit “Wat is Waar?” principe wil ik in deze blog ook even gebruiken.

Het zal de tv kijker van vandaag de dag ongetwijfeld wel zijn opgevallen. Er zijn erg veel programma’s over paranormale zaken te bekijken. Zo hebben we natuurlijk Char gehad en Derek Ogilvie, en laatst is er weer een nieuw programma bijgekomen waarin paranormale kinderen voorkomen. Ik als leek vraag me dan altijd af wat daar van waar is. Bestaan die dingen zoals geesten in het echt, of is het allemaal nep en oplichterij? Om die vraag te kunnen beantwoorden moet je natuurlijk altijd bij je zelf beginnen. Zelf heb ik wel eens situaties meegemaakt die je als paranormaal zou kunnen omschrijven. En dan heb ik het niet over geesten, maar over situaties waarvan ik van te voren al wist wat er ging gebeuren (en daarbij ook dingen heb kunnen voorkomen). Hetgeen wat eigenlijk volgens de wetenschap niet kan omdat we in een linair tijdsysteem leven (van oorzaak en gevolg). Nou moet je niet denken dat ik nu al weet hoe het Nederlands elftal bij het EK gaat scoren, want die situaties die ik heb meegemaakt zijn op 1 hand te tellen. Maar eerlijk is eerlijk, ik heb ze dus wel gehad.

Op zich is de kans dus aanwezig dan paranormale krachten dus bestaan alleen al bekijkend vanuit mijn eigen ervaringen. Maar bewijs voor geesten is dit zeker niet. Ramon vroeg zich laatst bij de wandeling af waarom ik zo graag wil weten of Derek Ogilvie nu de waarheid spreekt of niet. Als antwoord gaf ik dat het natuurlijk wel belangrijk is omdat A) het bewijs voor geesten dan geleverd kan worden en B) of hij de kluit belazerd of niet. Ramon kwam eigenlijk met twee ijzersterke opmerkingen aanzetten. Hij opperde eerst dat bij het eventueel belazeren van de kluit (dat kunnen we natuurlijk niet met zekerheid zeggen), hij maar een kleintje is. Als voorbeeld gaf hij die enorme bedevaartsoorden waar jaarlijks miljoenen mensen heen gaan omdat de heilige maagd Maria daar verschenen is. Even ervan uitgaand dat Maria niet in het echt bestaan heeft, worden jaarlijks dus miljoenen mensen besodemieterd. Of zoals professor Dawkins het in een interview verwoordde : De kans dat er daadwerkelijk iemand uit een rolstoel opstaat en genezen is, is duizenden keren kleiner dan dat ze ziektes aan elkaar overgeven op zo’n oord. Maar daar liet Ramon het niet bij. Hij kwam met nog een sterke opmerking. Het kan natuurlijk ook allemaal een placebo effect hebben. Die mensen die naar Derek Ogilvie of naar een bedevaartsoord gaan kunnen ook geholpen zijn door te denken dat ze geholpen zijn. Bezoekers aan Derek kunnen misschien een hoofdstuk in hun boek afsluiten zonder dat er ook maar iets met de wetenschap of de waarheid te maken heeft. Het doel heiligt in dat geval de middelen.

Al met al is het (net als de tijdsreiziger in een van mijn laatste blogs), niet uit te sluiten of paranormale krachten en geesten in het algemeen nu wel of niet bestaan. Ik laat mijn trouwe lezers daarom achter met drie stellingen over Derek Ogilvie en je mag zelf kiezen wat jij denkt wat de “waarheid” is.

Wat is waar?
Stelling 1 : Derek is een grote oplichter en er is niets waar van zijn gave om met de doden te spreken. Als pluspunt kan je dan wel met het placebo verhaal van hierboven komen aandragen.

Stelling 2 : Derek beschikt weldegelijk over paranormale gaven, maar kan niet met de doden praatten. Hij ontvangt gedachten en emoties van de dierbaren die nog in leven zijn en vormt op die manier een beeld van een overleden persoon. Of Derek dit weet dat deze stelling waar is, kan ik je niet vertellen.

Stelling 3 : Derek spreekt de waarheid. Hij kan inderdaad met de overleden medemens communiceren en het is slechts tijd voordat de wetenschap dit ook kan bewijzen.

Mazzel

Master Yoda vs Darth Sidious

Ondanks dat ik de Star Wars films al talloze keren heb bekeken ga ik toch elke keer weer kijken als ze worden uitgezonden. Het lijkt wel een soort magische kracht die mij dan bestuurd zodat ik de tv altijd op de juiste zender laat afstemmen. Gister was de vijfde film op de tv en daarin ontdekte Luke Skywalker dat de slechte Darth Vader eigenlijk zijn vader is.

De volgorde waarin de films gemaakt zijn is voor een leek misschien wat moeilijk te begrijpen. In 1977 kwam deel vier (van de zes) uit. Deel vijf in 1980. En deel zes in 1983. De reden dat de schrijver George Lucas in 1977 de eerste drie delen had overgeslagen, had te maken met het feit dat hij vond dat de film industrie nog niet modern genoeg was. De special effects die je toen had waren wel aardig, maar hij vond die niet toerijkend om het zeer indrukwekkende verhaallijn eer aan te doen. Pas 22 jaar later vond hij dat de tijd rijp was om ook de eerste drie delen van het verhaal op film uit te brengen. Dit gaf een leuke bijkomstigheid als bonus. We wisten natuurlijk dat Darth Vader oorspronkelijk een goed persoon was, maar later was overgestapt naar de Dark side. Hoe dat dan heeft kunnen gebeuren werd pas op het einde van deel drie duidelijk. Dat deel vind ik persoonlijk dan ook de beste van alle zes. Met vooral het eindgevecht tussen master Yoda en de slechte keizer Darth Sidious. Daarvan geef ik natuurlijk even een youtube linkje (filmpje duurt 6 minuten) waarin je ook Darth Vader tegen Obi-wan ziet vechten.


Link naar het beste gedeelte uit de zes delige film serie : http://www.youtube.com/watch?v=MFEjcvIRMDo

Mazzel

Parkeer plaatsen

Dat we in Nederland steeds meer auto’s erbij krijgen en dus ook steeds langere files hebben als we naar het werk rijden, is eigenlijk geen nieuwtje meer. Maar dat deze jarenlange toename van blik op de weg ook tot steeds meer parkeer problemen bij ons in de wijk zou leiden, konden we aanvankelijk niet weten.

En toch gebeurde dat dus. Langzaam maar zeker werden deze blikken apparaten op de meest vreemde plekken neergezet omdat de eigenaar geen officiële parkeerplaats kon vinden. Of vond dat hij dan te ver moest lopen. Soms kon je met moeite de straat uit rijden omdat er weer een of andere buurman zijn auto ergens had gedumpt op een plek zodat je er nog maar net langs kon. Ze kregen het steeds weer voor elkaar om ergens een nieuwe parkeer plek van te maken. Tot half op het fietspad aan toe, zodat je maar moest gokken of er een fietser aankwam of niet. De gemeente besloot toen om in te grijpen en die werkzaamheden zijn nu zo goed als voorbij. Aanvankelijk leverde dit nog meer parkeer problemen op omdat ook de bestaande plekken opnieuw werden ingedeeld, maar ik denk dat heel de Grote Waal blij is met het resultaat.

Nu, als Rachel en ik thuiskomen uit het werk, kunnen we uitkiezen waar we onze bolide willen neerzetten. We kunnen zonder de vrees om geknakte spiegels te krijgen, de straat weer uit rijden. Al met al een win win situatie dus. Nou ja. Een klein nadeeltje heeft het wel. Ook onze parkeer plek heeft de gemeente aangepakt en ziet er nu helemaal anders uit. Een beetje nostalgisch persoon (zoals ik) zal er toch aan moeten wennen dat het er nooit meer hetzelfde zal uitzien. Gelukkig was Google streetview nog niet upgedate, en heb ik er gister snel even een afbeelding van bewaard.

Mazzel

De tijdreiziger

Het wil nog wel eens gebeuren dat Rachel en ik op onze vrije zondag middag in de auto zitten. Meestal heeft Rachel dan de radio mee en kunnen we naar het puntje puntje spel op radio Veronica luisteren. Ze vertellen dan altijd een prachtig verhaal en de luisteraar moet dan een bepaald woord raden en kunnen dan leuke prijzen winnen. Dit keer vond ik het verhaal zo indrukwekkend dat ik dus besloten heb om er een blog aan te wijden.

Het woord wat overigens op de puntjes hoorde te staan was : mobiele telefoon. Het verhaal gaat namelijk als volgt. Een zekere George Clarke kocht laatst een DVD box van Charlie Chaplin. De film die op de box staat, stamt uit 1928 en behoord dan onder de noemer klassieker. Hij had de hele film bekeken en besloot ook de extra’s te bekijken wat meestal op een DVD box wordt meegeleverd. Maar tijdens het bekijken van deze extra’s viel hem een vrouw op die door het beeld heen liep. Ze hield namelijk iets bij haar oor. Nadat hij het meerdere keren bekeken had, kon hij alleen maar concluderen dat het een mobiele telefoon moest zijn . Maarja.. in 1928 hadden ze natuurlijk nog geen mobiele telefoons. Hoe kon die vrouw er dan toch eentje hebben? Clarke zette het fragment op youtube (zie : http://www.youtube.com/watch?v=Y6a4T2tJaSU ) en dat filmpje is nu al een paar miljoen keer bekeken. Er wordt ook volop gediscussieerd of het nu wel een mobieltje is of niet. En dus ook of de vrouw een tijdreiziger is of niet.

De gedachte van tijdrijzen houd menig SF liefhebber (zoals ik) wel eens vaker bezig. Met Ramon (tijdens de zondagse wandeling) had ik het ook er even over. Ik opperde bijvoorbeeld dat het totaal geen nut heeft om je mobieltje mee te nemen naar 1928 omdat je dan toch geen bereik hebt. Mobiele telefoons zijn namelijk afhankelijk van communicatie satellieten, en om die nu ook mee te nemen als je gaat tijdrijzen. Ramon opperde daartegen dat als er mensen in de verre toekomst een tijdmachine kunnen uitvinden, ze waarschijnlijk ook mobiele telefoons kunnen uitvinden die geen satellieten nodig hebben. Maar misschien is het wel een soort walkie talkie en heeft het apparaat maar een bereik van een paar kilometer. Ver genoeg als je bijvoorbeeld met zijn twee-en naar 1928 wilt afreizen en apart even de stad willen verkennen en later weer ergens wilt afspreken. Al met al kan je het niet uitsluiten dat de dame op de tape nu wel of geen tijdreiziger is. Ik zou zeggen, bekijk het filmpje zelf en trek je eigen conclusies. Het filmpje duurt ongeveer 8 minuten. Bij ongeveer 2.30 laat mr Clarke de opname met de dame zien.

Mazzel

Een simpele oplossing

Sommige klanten hebben de gave om hun wensen altijd simpel te formuleren. Maar achter de schermen kan zo’n aanpassing in de software of weegschaal natuurlijk erg ingewikkeld in elkaar zitten. Ik gein dan altijd met mijn collega Jeroen of de klant er ook wereldvrede bij wou hebben, maar tot nu toe heeft geen enkele klant daar nog om gevraagd.

Laatst hadden wij op de helpdesk weer zo’n situatie. Eigenlijk een best logische vraag hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar toch leek het aanvankelijk een best lastig verhaal te worden. Zoals mijn trouwe weblog lezers weten, ben ik voor een supermarkt keten bezig met het aanpassen van de preset editor. Tot nu toe waren de klanten die gebruik maken van de digitale versie van de AGF afdeling, nog niet geïnteresseerd in kratnummer vermelding. Bij de oude weegschalen waar bij je nog met schaar en papier moet werken, en de plaatjes handmatig onder de knoppen moet schuiven, was dit al wel het geval. Ergens was de wens om op de touchscreen schalen ook met kratnummers te gaan werken, een logisch vervolg. Maar dit betekende wel dat er diverse zaken aangepast moesten worden. Namelijk : 1) het artikel bestand wat van de supermarkt keten wordt aangeboden moest aangepast worden, zodat dit nummer er ook in zit. 2) De vertaling van dat bestand naar voor de weegschaal gangbare taal, moest aangepast worden. 3) Het protocol van de communicatie driver (die de weegschaal aanstuurt) moest ook dit nummer kunnen verwerken. 4) de weegschaal zelf moet dit nummer natuurlijk tonen. En tot slot nummer 5) Jeroentje moest het nummer ook in de preset editor toevoegen.

Al met al een logisch wens, maar het had nogal wat gevolgen. Totdat ik een keertje op het internet zat te surfen en bij de experts van foxite.com terecht kwam. Ik zag op een van hun weblogs dat ze daarop vertelden hoe je plaatjes via je programmeertaal kunt manipuleren. Feitelijk doe ik dat ook al met de preset editor. Ik vertaal het origineel namelijk naar voor de weegschaal gewenst formaat. Maar de site liet zien dat je ook logo’s en tekst daarop kunt toevoegen. Toen ik dat zo las, besefte ik dat al die stappen die ik zojuist hierboven heb beschreven eigenlijk helemaal niet nodig zijn. Behalve dan nummer 5 natuurlijk. Nadat het plaatje van formaat is aangepast, plaats ik gewoon het kratnummer er overheen. Deze week kreeg ik groen licht om deze eenvoudige methode in de preset editor te bakken en binnen een half uurtje was dit al gedaan. En daarmee heb ik enorm veel tijd uitgespaard, want het doorlopen van al die andere stappen had volgens mij minimaal een paar weken geduurd….. Om die plaatjes aan de knoppen toe te voegen heb ik trouwens de “verkenner” optie toegevoegd (zie linker schermpje). Je kan gewoon een map selecteren waar je de plaatjes in bewaard. En je hoeft ze dan alleen naar de gewenste toets te verslepen. Alles (inclusief toevoegen van het krat nummer) gaat dan automatisch.

Ps: let niet op de benamingen. Die kloppen in dit voorbeeld natuurlijk niet.

Mazzel